അമര്ത്യ ..
ഞ്യാന് കാത്തിരിക്കും ഒരു ജന്മത്തിനു !
നിയെന്റെയുള്ളില് വാക്കായി വന്നു പിറക്കാന് ,
വളരുന്ന ചിറകായ് ,
കത്തുന്ന നോവായി കാലത്തിന്റെ കവിതയായി
എന്റെ ഗര്ഭ പാത്രത്തില് നീ വന്നു പിറക്കുക ,
അന്ന് എരിയുന്ന ചിന്തകളുടെ സ്വധൂട്ടി നിന്നെ ഞ്യാന് വളര്ത്തും,
വാഗ്ദേവി നിന്റെ തോഴിയാവും ,
സങ്കടങ്ങള്ക്ക് മേല് അന്ന് നീ പുഞ്ചിരിക്കും ,
നിന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആര്ദ്രത ജനതകളിലെക്കൊഴുകും
അങ്ങനെ നീ എന്റെ ഈറ്റ് നോവിനു പ്രയചിത്തം ചെയ്യും ,
എന്നെ കടലുപോലെ സ്നേഹിക്കും
അങ്ങനെ ഞ്യാന് നിന്നെ എന്റെ മകളെന്നു നാമകരണം ചെയ്യും..
നീ മരണമില്ലാത്തവളാകും.. !അതായിരിക്കും നിന്റെ പേര്!
No comments:
Post a Comment