വളരെ കഷ്ട്ടപെട്ടാണ് ഞ്ഞ്യാനിത് ടൈപ്പ് ചെയ്യുന്നത് ...അക്ഷരങ്ങള് കൂടി വായിക്കുമ്പോള് ഒന്ന് ശ്രദ്ധിക്കണേ !
നഷ്ട്ടമായ ആ പ്രൌഡ സംസ്കാരതേ വെറുതേ സ്മരിച്ചു കൊണ്ട് ഞ്യാന് തുടങ്ങട്ടെ !
നമുക്കെല്ലാം ഓര്ത്തു വക്കാന് ഓരോ ദിനങ്ങള് ഉണ്ട്
എന്നാല് ഈ ഒര്മപെടുതലുകള് കൊണ്ട് മാത്രം ഓര്ക്കാന് പറ്റാത്ത ചിലതും ഉണ്ട് , അക്കൂട്ട ത്തില് പെടുന്ന ഒന്നാണ് നമ്മുടെ കാണപെട്ട ദൈവങ്ങളായ
മാതാപിതാക്കള് !!
എന്നും സ്മരിക്കേണ്ടാവര്, എന്നും പൂജിക്കെണ്ടവര്!!
എന്നും പരിപാലിക്ക പെട്ണ്ടവര്..ആദരണീയര്!!
ഇതു ഒരു ചെറിയ കവിത ..
.
ബന്ധങ്ങള് എല്ലാം ബന്ധനങ്ങള് -
സ്വന്തങ്ങള് എല്ലാം സ്വാര്തകങ്ങള്-
അകമേ , പുറമേ ചിരിക്കുന്നു , ചൊല്ലുന്നു ഞാനും സ്നേഹിക്കയാനെന് ദൈവങ്ങളെ!
പൊക്കിള് കോടി മുറിക്കുമ്പോള് അകലാന് പഠിക്കുന്നു -
ഒരു ചിതയില് എല്ലാം എരിയുംപോളും അടുക്കാന് കഴിയാതെ-
ഇത്ര കടിനമോ നിന് മനം ?
ഇത്ര കടിനമോ നിന് സ്വനം ?
പിച്ച വച്ചോടി നടന്നൊരാ കൊച്ചു മുറ്റം നിനക്കോര്മയുണ്ടോ?
അടി തെറ്റി വീഴുമെന്നോര്ത്തു വിതുംബിടും സ്നേഹ മന്താരത്തെ ഓര്മയുണ്ടോ?
അപ്പനും അമ്മയും -
അവര് തന് സ്വപ്നങ്ങള് എല്ലാം ഉരുക്കി നിര്മിച്ച വെന്മയെഴുന്നോരാ തങ്ക പ്രതിമ നീ-
കണ്ടതില്ല അവര് ഒരിക്കലും കുഞ്ഞേ, ചുറ്റിനും തെല്ലു മയക്കുന്ന ലോകത്തെ,
കണ്ടതില്ല നറും പാലൊഴുകുന്ന നദികളെ.
നേടിയതില്ല വര് സുഹലോലമാം ഒരു ദിനം പോലും,
കഴിയുമോ നിനക്ക് ത്യാഗിക്കുവാന് അത് പോലെ ?
കഴിയുമോ നിനക്ക് ജീവിക്കുവാന്, സ്നേഹിക്കുവാന് അതുപോലെ ?
അവരുടെ യൌവ്വനം വറ്റിച്ചു ,
അവരുടെ ചോര നീരാക്കി
വളര്തിയതല്ലേ നിന്നെ ?
ഇന്നലെ വരെ നിന്റെ പാതയില് വിളക്കെന്നു നീ ആണയിട്ട ആ പുണ്യാവതാരങ്ങള് !
ഇപ്പോളോ വാര്ധയ്ക്യം ജാര നര തീര്ത്തൊരാ
'കെളവനും' 'കെളവിയും' ആയി ഭവിച്ചുപോം
രണ്ടു പഴ്ജന്മ സത്വങ്ങള്! പഴംതുണി കെട്ടുകള് !
നീട്ടല് ഇല്ല കണ്ണില് കോട്ടമില്ല, ആര്ദ്രമാം ഭാവങ്ങള് ഒന്നുമില്ല -
ജീവിക്കയല്ലേ നീ മുന്നോട്ടു പിന്നെയും -
കാത്തിരിക്കുന്നു നിന് ഭാവിയെ കാണുവാന് -
ഇനി ഒരിക്കല് നീയും കരയും, ആ കണ്ണ് നീര് ചുട്ടു പൊള്ളിക്കും ഒരു ഹ്ര്യധയം ഉണ്ടാകുമോ ?
ആ കണ്ണ് നീര് തുടക്കുവാന് കരങ്ങളുണ്ടാകുമോ?
വെറുതേ ഒന്ന് ഓര്ത്തു നോക്കുക, വെറുതേ ഒന്ന് ചിന്തിച്ചു കൊള്ളുക ..!!
No comments:
Post a Comment